1- طی سالیان گذشته یکی از خلاهای مهم شهر اهواز، عدم حضور فعال افرادی مسلط به امور مربوط به اداره امور شهر در نظارت بر عملکرد مدیران بوده است. این موضوع باعث شد تا عملکرد مدیران حوزه شهری (بویژه در حوزه شهرداری) مورد بررسی، تحلیل و ارزیابی قرار نگیرد و در سکوت افراد مجرب و مسلط به امور شهر، سیستم حاکم بر اداره شهر راه خود را برود و عملکرد آنان (درست یا اشتباه) مورد نقد و ارزیابی قرار نگیرد. متاسفانه بسیاری از افراد مطلع و آشنا در این خصوص عمدتا به سکوت در مورد رویدادهای شهری می پرداختند و می توان بسیاری از معضلات فعلی را ناشی از همین سکوت ها دانست. حضور سید حمید حسن زاده بعنوان فردی که حدود بیست سال سابقه تصدی شهرداری را در کارنامه خود دارد- در مقام منتقد وضع موجود در شهر- و سایر اعضای شورا که دارای تجربه و تخصص های مربوط به این حوزه می باشند را می توان به فال نیک گرفت. وی بر خلاف بسیاری دیگر از افراد با تجربه و آشنا به اداره امور شهر، شیوه سکوت برنگزید و از داشته ها و آموخته های خود در نقد و ارزیابی وضع شهر و شهرداری بهره می برد.

2-طی دوره های گذشته اعضای شورای شهر عمدتا تایید کننده عملکرد مدیریت شهری بوده اند و علیرغم انتقادات حداقلی، شاهد نقد جدی و مداوم عملکرد از درون شورای شهر نبوده ایم و از این رو سیستم شهرداری از نقطه نظر نظارت و ارزیابی بیرونی احساس امنیت و مصونیت می کرد که پیامدهای منفی چنین احساسی براحتی قابل لمس است. انتقادات حسن زاده بعنوان رییس شورای شهر، مهر پایانی بر مصونیت نانوشته شهرداری از نقد شورای شهر است. این موضوع باعث می شود سیستم شهرداری، نهاد شورا را بعنوان یک نهاد کاملا نظارتی که بصورت دقیق بر عملکرد آن نظارت می کند باور کند و این باعث ارتقای کیفیت کارها و همچنین کاهش فسادها و پاسخگویی سیستم در مقابل عملکرد خود بشود. این موضوع همچنین باعث تحرک بیشتر سیستم شهرداری می شود. از سوی دیگر این تلقی در سیستم شهرداری ایجاد نمی شود که شورا در هر حال تایید کننده همه کارهای شهرداری است.

3-نقدهای رییس شورای شهر نقطه مقابل «شعارزدگی» است. رییس و اعضای شورا می دانند که به هر حال بازتاب عملکرد شهرداری در نهایت بنام شورا تمام می شود. آنها می توانند همانند دوره های قبل در مقابل کوچک ترین و بزرگترین کارهای صورت گرفته کارهای تبلیغی عمده ای انجام بدهند کما اینکه در دوره های قبل بعضا حتی درباره کارهای انجام نشده هم تبلیغات وسیعی صورت گرفت اما در این دوره شورا بیشتر از آنکه بدنبال تبلیغ کارهای انجام شده باشد، به نقد نواقص و پرسش از کارهای انجام نشده است. بی تردید این موضوع در نگاهی کلان و دوراندیشانه به سود شهروندان اهوازی است اگر چه هزینه آن از جیب شورای سوم پرداخت شود.

4-شورا نهادی است مدنی و اعضای شورا وکلای مردم اهواز هستند و نه وکلای سیستم مدیریت شهری. اگر شورا را همانند مجلس در کنار قوه مجریه بدانیم همان گونه که نباید راضی باشیم نمایندگان مجلس وکیله الدوله باشند نباید رضایت بدهیم که اعضای شورا وکیل الشهرداری باشند. اعضای شورا بعنوان نمایندگانی که با رای مستقیم مردم انتخاب می شوند باید بیش از همه چیز خود را پاسخگوی به مردم بدانند و تلاش کنند خواسته ها، مطالبات و نیازها و انتقادات آنان را انعکاس بدهند. از این رو باید انتقادات رییس و اعضای شورا را به فال نیک گرفت. ضمن آنکه این حق طبیعی مردم است که مردم تریبونی برای بیان مشکلات و حرف ها و درددل هایشان دارند و چه تریبونی بهتر از شورایی متشکل از منتخبان آنان.

مهدی مکارمی